اینجا موقع رانندگی شما تو هر تغییر جهتی باید نقاط کور اطراف خودتون رو چک کنید . به اینصورت که سر رو کاملا باید برگردونید به سمت چپ یا راست و نگاه کنید که کسی یا وسیله نقلیه ای نباشه .من موقع رانندگی ۴-۵ بار این کار رو نکرده بودم و بخاطر همین مردود شدم. همون موقع بوک کردم برای هفته بعدش چون وقتی که مردود بشید یک هفته باید تا امتحان بعدی فاصله باشه .

اینجا یه قانون مسخره هست که میگه وقتی شما تو امتحان رانندگی مردود شدید دیگه نمیتونید با ترجمه گواهینامه یک کشور دیگه رانندگی کنید . یعنی من که اون موقع قبل از امتحان صلاحیت رانندگی داشتم حالا که مردود شدم دیگه ندارم . حتی همون موقع تست آفیسر بهم گفت که بگو یک نفر بیاد و ماشینی رو که آوردی باهاش امتحان دادی رو برات برگردونه! . اگه خودم میروندم و اتفاقی میافتاد یا پلیس جلومو میگرفت کلی باید تاوان پس میدادم. من هم که کسی رو نداشتم بیاد ماشین رو برگردونه این ریسک رو کردم و بدون گواهینامه ماشین رو تا اونجایی که رنت کردم برگردوندم ولی کلا اینجا تخلف از قانون عواقب خیلی بدی داره و توصیه میکنم شما این کار رو نکنید.

خوب یک هفته منتظر موندم تا روز امتحان رسید . تو این یک هفته اصلا تمرین نکردم . چون نه گواهینامه داشتم که برم ماشین رنت کنم نه پول زیادی که ساعتی ۵۰ دلار برای تمرین رانندگی بدم . ولی برای امتحان بهتر دیدم که زنگ بزنم به آقای مربی. یک ساعت زودتر از امتخان اومد و یکمی تمرین کردیم و ایرادهامو گفت و با هم رفتیم برای امتحان . به قول خودش ۲۳ سال بود تعلیم رانندگی میداد . تو موتور رجیستری(همونجا که امتحان میدن) همه میشناختنش و با تست آفیسر هم کلی سلام علیک داشت . اینجا گفته میشه که پارتی اثری نداره ولی همینکه تست آفیسر میبینه که شما با مربی رانندگی اومدین امتحان بدین یکمی تو تصمیمش برای قبولی و مردود کردن شما میتونه تاثیر داشته باشه . تست آفیسر من یک آقای هندی بود و در طول مدت امتحان کلی باهام حرف زدیم در مورد همه چیز بجز رانندگی خیلی آدم خوش اخلاقی بود از شانس من بعدشم بدون اشکال قبول شدم رفت پی کارش .

راستش خودم رو برای ۳-۴ بار مردودی آماده کرده بودم چون اینطور که دوستان میگفتند هر کدوم چندین بار مردود شده بودند ولی من با یک بار مردودی با کمترین تمرین .

من ۱۰ سال بود که تو ایران رانندگی میکردم . البته رانندگی اینجا با ایران خیلی تفاوت داره ولی تجربه و احتیاطی که موقع رانندگی باید داشته باشید تفاوتی نداره. چیزی که هست من یک جلسه با این آقای مربی که خیلی هم آدم خوبی بود موقع تمرین دیدم عملا داره اونهمه سال تجربه رانندگی و اعتماد بنفسی که در این زمینه داشتم همه داره زیر سوال میره! چون مرتب موقع رانندگی ازم اشکالاتی میگرفت که اصلا وارد نبود یعنی مربوط به طرز زانندگی در سیدنی نمیشد و یک اشکالات کلی بود که یک راننده با تجربه در هرجای دنیا که باشه رعایت میکنه . این نوع اشکال گیری بجای اینکه به آدم کمک کنه بدتر اعنماد بنفس رو پایین میاره و کا رو خراب تر میکنه . یعنی بجای اینکه پول میدی بهتر بشی بدر تر میشی ،من هم دیگه تمرین با مربی رو ادامه ندادم .

من فکر میکنم مشکل اغلب راننده های با تجربه که چندین بار تو امتحان مردود میشن همین باشه ، یعنی تمرین بیش از اندازه با مربی و از دست دادن اعتماد بنفس! بنابر این نسخه من برای ایرانیهای عزیز که تازه به اینجا تشریف میارن اینه که ابتدای کار امتحان آیین نامه رو بگذرونند تا با قوانین جاده های اینجا آشنا بشن بعدش یک ماشین دست و پا کنند و خودشون با توجه با قوانین اینجا رانندگی کنند با همون ترجمه گواهینامه ایران . چند روز که رانندگی کردند و میزون خیابونهای چپکی اینجا اومد دستشون با مربی تماس یگیرند و طی مدت یک تمرین یک ساعته از مربی بخواند که اگه اشکالی از لحاظ رانندگی در استرالیا دارند بهشون گوشزد کنه چون ممکنه آدم خودش متوجه نشه . اینجا مربی اصرار میکنه که شما باید چندین ساعت دیگه تمرین کنید باهاش و پول بدید که شما نباید قبول کنید و فقط وقت امتحان رانندگی رو باهاش ست کنید که یک ساعت قبلش هم بیاد اونم نه اینکه بهتون اموزش بده یا ایراد بگیره ، چون اینطوری قبل از امتحان باز اعتماد بنفس خراب میشه ، فقط ازش میخواین که نقش تست آفیسر رو بازی کنه و بدون هیچ صحبت اضافه ازتون امتحان رانندگی بگیره و در آخر اشکالاتتون رو بگه . اینطوری موقع امتحان دقت میکنید که این اشکالات رو تکرار نکنید.

خوب اینهمه از تجربه من بود امیدوارم که موفق باشید

دو سه هفته میشه که فکرم در گیر گرفتن گواهینامه استرالیا هست . من هم یه حالی دارم که تا فکرم درگیر یه کاری میشه تا تمومش نکنم نمیتونم برم سراغ یه کار دیگه واسه همینم گفتم که زود شر گواهینامه رو بکنم . خوب من هنوز میتونستم با ترجمه گواهینامه ایران رانندگی کنم چون هنوز دو ماه نیست که اینجام و تا ۳ ماه فرصت دارم ولی دیدم هرچه زودتر کاری رو که باید انجام داد رو باید انجام داد اینه که نشستم واسه این یکی خوان مهاجرت هم نقشه کشیدم یطوری که هم طول نکشه هم برام گرون تموم نشه .

چیزایی که مینویسم  مربوط میشه به ایالت نیو ساوت ولز و سیدنی و برای بقیه شهر ها ممکنه فرق کنه.کلا برای کسانی که گواهی نامه ایران رو بیشتر از ۳ سال داشتند روند کار اینطوریه که یه امتحان بقول گفتنی آیین نامه هست و یک امتحان رانندگی تو شهر . امتحان اولی سخت نیست .یک کتاب یه اسم road users hand book هست که با دقت اگه خونده بشه به راحتی پاس میشه ۳۷ دلار هم خرج امتحان میشه و تموم . این کتاب بصورت pdf روی سایت rta  هست به همراه تمام سوالاتی که در امتحان میاد و یه تست که بصورت آن لاین گرفته میشه . دیگه هیچ بهونه ای واسه پاس نشدن آیین نامه نمیمونه به این صورت و تموم میشه میره پی کارش. بعد از این امتحان تست آفیسر یک گواهی نامه learner یرای شما صادر میکنه که شما باید ازش بخواین این کار رو نکنه چون دیگه نمیتونید با ترجمه گواهینامه ایران رانندگی کنید . با این گواهینامه لرنر باید همیشه موقع رانندگی یکی که گواهی فول داره کنار دستتون باشه که اصلا ارزش نداره و بیخود ۲۱ دلار بابتش ندین .من همون موقع بوک کردم برای امتحان رانندگی شهر واسه ۳ روز بعدش بصورت آن لاین میشه این کار رو کرد هر تاریخ و هر زمانی که دلتون بخواد البته اگه خالی باشه . خوب من حالا ۲ روز فرصت داشتم اصلا هم تو استرالیا رانندگی نکرده بودم. تو اینترنت سرچ کردم و چندتا شماره تلفن برای آموزش رانندگی گیر آوردم که ایرانی بودند چندتا زنگ زدم و قیمت گرفتم بنظرم گرون بود آخرش یکی رو بوک کردم برای فرداش که یک ساعت تمرین کنیم یکم میزون خیابونهای چپکی این اوزیها بیاد دستم .برای  یک ساعت تمرین  ۵۰ دلار دادم.آقای مربی گفت که ۴-۵ جلسه دیگه هم کار کنم بعد امتحان بدم ولی من این کار رو نکردم . فرداش رفتم یه ماشین اجاره کردم یه تویوتا کرولا که ۲۴ ساعت ۶۰ دلار کرایش بود .با خودم گفتم ۶۰ دلار میدم یه ماشین ۲۴ ساعت دستم هست  زمان اجاره کردن رو طوری تنظیم کردم که هم به تمرین برسم هم فرداش برم امتحان شهر رو بدم. خلاصه کلی با اون ماشین تو سیدنی چرخ زدم و حسابی هم هرچی تو اون کتاب آیین نامه بود رو مرور کردم و  فرداش رفتم با همون ماشین اجاره ای امتحان بدم. ترسم از خیابونهای چپکی ریخته بود و خوشحال بودم که بیخود کلی پول مربی ندادم ، آماده بودم برای امتحان . قبل امتحان تست آفیسر میاد و ماشین رو بازدید میکنه که مشکلی نداشته باشه و بخصوص چراغهای سیگنال و استپ ترمز کار کنه . من این رو حواسم بود و موقع اجاره کردن ماشین چراغها رو چک کردم ولی موقعی که تست آفیسر اومد چک کرد یه اشکال خیلی خیلی مسخره گرفت و امتحان رو کنسل کرد. حالا چرا مسخره؟ براتون میگم. یک چراغ هست معمولا بصورت اضافی پشت شیشه عقب ماشینها میگذارند که خیلیهاشون هم نداره ، اون از مال ماشین من داشت ولی کار نمیکرد به همون گیر داد . گفت سوخته منم امتحان نمیگیرم!! منو میگی اعصابم ریخت بهم آخه اون چراغ رو اصلا خیلی از ماشینها نداشت . یعنی اگه من همین چراغ رو قبل از امتحان باز میکردم مشکل حل بود ولی خوب اون میگفت که چون داره باید کار کنه!! هیچی امتحان نگرفت و بوک کرد برای ۲ هفته بعدش چون جای خالی زودتر نبود. من هم برگشتم که ماشین رو تحویل بدم جایی که رنت کرده بودم به مسول مربوطه گفتم که از ماشین راضی نبودم چون چراغش کار نمیکرد و امتحان رو نتونستم بدم . شنیده بودم که تو استرالیا راضی نگه داشتن مشتری براشون خیلی مهمه منم گفتم اعتراض کنم شاید یه تخفیفی داد دیدم در کمال نا باوری گفت که از شما پول نمیگیرم!! یا اینکه یه روز دیگه یه ماشین مجانی بهتون میدم . منم دیدم که بازم واسه امتحان ماشین میخوام گفتم که یک روز دیگه میام مجانی میگیرم. رفتم خونه و تو سایت سرچ کردم یک جای خالی واسه پس فرداش پیدا کردم رزرو کردم برای امتحان . خیلی راحت میشه به مراتب تاریخ و ساعت امتحان رو تغییر داد بصورت آن لاین . جایی که امتحان گرفته میشه متور رجیستری اسمش هست و تو هر منطقه هم موتور رجیستری هست شاید دورو بر سیدنی ۲۰ تا یاشه . منطقه ای که امتحان گرفته میشه خیلی مهمه که جای مناسبی باشه شلوغ نباشه و وضعیت خیابونهای دورو برش که امتحان گرفته میشه مناسب باشه منم با اون ماشین اجاره کلی دورو بر این موتور رجیستریها چرخیده بودم و دو سه تا رو که دیدم خوبه برای امتحان در نظر داشتم.

تا اینجا رو داشته یاشید تا بقیه رو تو پست بعدی بنویسم.

فعلا خدا نگهدار .

من هنوز ایرانم و ............. دیگر هیچ ! بسرعت دارم به سپتامبر نزدیک میشم باید قبلش حتما وارد خاک استرالیا بشم خب هنوز ۴ ماهی وقت دارم ولی من که نمیخوام بگذارم اون بیخ کار برم واسه همین دیگه کم کم دارم شروع میکنم بارو بندیلو بستن . یه چیز جالب که تا حالا واسه من تو روند مهاجرت اتفاق افتاده اینه که تو هر مرحله فکر میکینی که خان مشگل کار رو گذروندی در حالی که هرچی جلوتر میری خان بعدی مشگلتر میشه . اون اول کار فکر میکردم گرفتن آیلتس خیلی سخته و لی اون آسونش بود تازه ویزام هم که صادر شد هنوز که کار مهمی انجام نشده ! حالا رفتن و مستقر شدن و از همه مهمتر پیدا کردن کار شده سخت ترین خان ! ( نمیدونم کدوم خوان این هفت خان که میگن ، اونی که اینطوری مینویسن "خوان" یا اونی که اینطوری مینویسن"خان") حالا هرچی هست ظاهرا" پیداست که با این اوضاع احوال رکود اقتصادی در دنیا این آخری دیگه واقعا ......... نه نه نه منفی بافی نباید بکنم اما این که منفی بافی نیست این واقعیته!!چه میشه کرد اینم از شانس ماست دیگه ولی نا امید نیستم میرم به امید خدا شد که چه بهتر نشد که بازهم چه بهتر تر این زندگی یطوری باید بگذره دیگه نه؟!!

آهان داشت یادم میرفت بگم ، حالا به فرضم که من رفتم و کار خوب هم گیر آوردم حالا بعدش که چی ؟ این روزها همش فکر میکنم که باید هر طوری شده ۴ سال اونجا دوام بیارم که سیتیزن بشم ، تا سیتیزن نشم فایده نداره ! میبینید همینطور پشت سر هم ادامه داره این راه اگه یه جایی متوقف بکنی همه چیز رو بیهوده دنبال کردی و زحماتت از بین میره البته زندگی کلا اینطوریه همش خوان میاد جلو آدم که باید طی کنی از هفت تا خوان خیلی بیشتره کاریش هم نمیشه کرد فقط اگه بخوای راحت رد بشی باید انگیزه داشته باشی ، انگیزه خیلی کمک میکنه که با جدیت و محکم جلو بری و ........و دیگر هیچ!

حوصله داشتید برام دعا کنید .

هر کدوم از مراحل کار رو که پشت سر میذاشتم واسه خودش لطفی داشت . از امتحان آیلتس گرفته تا الان . واسه هر کدوم مردم و زنده شدم . خیلی راحت نیست بدون وکیل اونها که خودشون اقدام کردند حرف منو میفهمند . اینترنت بهترین کمک رو میتونه به تازه کارها بکنه ، من که اون اول کار با چند تا وکیل مشورت کردم تازه نا اومیدم هم کردند . یکیشون میگفت که اصلن رشتت تو لیست نیست یکی دیگه میگفت با فوق دیپلم نمیشه یکی دیگشون اصلن ترجمه رشته منو به انگلیسی نمیدونست الکی میگفت نمیشه . خلاصش کنم اگه پشت کار خودم نبود الان ویزا نداشتم .

کار تا مرحله اسس و لاج مدارک بخوبی پیش رفت . تو ماه نهم بودم که بدون اینکه کیس آفیسری در کار باشه چک محل کار شدم . از دو محل سابقه کار رد کردم هر دو جا تلفنی چک شد ه بود . شانس من هم اون موقع سر کار نبودم . گذشت و خبری نشد ۱۰ ماه هم شدو کیس آفیسر خودشو معرفی نکرد . منم به خیال اینکه چک محل کار ایرادی نداشت مدارک سو پیشینه رو سر خود فرستادم رفت بلکه پروندم تکونی بخوره . ولی بازم خبری نشد . یه سفر به عراق داشتم از ترس اینکه مشکل ساز نشه بهشون  خبر ندادم در صورتی که باید این کار رو میکردم . البته چند بار تو همین مدت هم محل کارم رو عوض کردم و فرم تغییرات پر کردم فرستادم . ماه ۱۸ شد بازم خبری نشد . نه از کیس آفیسر نه ........ دوباره سرخود مدیکال رو هم فرستادم رفت حدود دو ماه بعد یه ایمیل زدند بهم که مدارک پزشکیت ایراد داشته و یه نامه دادند که بدم به پنل دکتر و آزمایشات رو دوباره تکرار کردم . خود دکتر که میگفت هیچی نیست و نمیدونست چرا دوباره ازم مدیکال خواستند . از اینجا بود که پروندم جون گرفت . بعد مدیکال ۲بار ازم فرم ۸۰ خواستند و هر بار به یه چیزی گیر میدادند . خوب حق هم داشتند من یکمی بی دقتی کرده بودم و فرم رو درست پر نکرده بودم . مدت خدمت سربازی رو هم توش ننوشته بودم . چون تو فرم از سفر خارج از کشور پرسیده بودند مجبور شدم سفر عراق رو توضیح بوم اونم با تاخیر ۱۶ ماهه . ولی چاره ای نبود چون اگه نمینوشتم و ویزا صادر میشد ممکن بود بعدن دچار مشکل میشدم اینه که روزه شک دار نگرفتم.

 حدود یه ماه پیش یه ایمیل زدند که بله ما اومدیم محل کار شما نبودین و تاریخ استخدامی که تو نامه سابقه کار نوشتی با تاریخی که کارفرما موقع چک محل کار گفته فرق داره و......کلی ایراد . آخرشم نوشته بود که اگه توضیح قانع کننده ندی بهت ویزا نمیدیم . حالا خر بیارو باقالی بارکن ؛ بعد یکسال که از چک محل کار میگذره تازه اومدن میگن که پارسال چک کردیم اینطوری بوده!! خوب لال بودین اگه زودتر میگفتین؟ 

بدتر از همه اینکه سابقه بیمه رو هم ازم خواسته بودن . ۲۸ روز فرصت دادن که جواب بدم . با چه زحمتی سابقه بیمه رو جمع کردم تو یه مرکز بیمه و یه نامه با مکافات گرفتم . تاریخ و مدت زمان بیمه با تاریخ و مدت زمانی که تو نامه سابقه کارام نوشته بودم اصلن همخوانی نداشت . آخه از همون اول که کارفرما برام بیمه رد نمیکرد که . یه مدت هم واسه آیلتس میخوندم بیمه رد نکرده بودم . منم دیدم بهترین کار اینه که تو یه نامه مفصل همه چیزو صادقانه توضیح بدم و ازشون بخوام که دوباره چک محل کار کنن . نامه رو نوشتم و تقصیر رو انداختم گردن اون کسی که به تلفن جواب داده ؛ گفتم شایدم بازرس سفارت اشتباه کرده باشه و تاریخ رو درست متوجه نشده . در آخر نامه هم حسابی شاکی شدم به کیس آفیسر گفتم که من ۲ سال علافم ، اون موقع که من فایل باز کردم یکساله ویزا میدادین تازه اسم من تو  demand list هم هست امتیازم هم بجای ۱۲۰ بود ۱۴۵ دیگه چه مرگتونه که بهم ویزا نمیدین؟  

دیگه زده بودم به سیم آخر نامه رو تایپ کردم امضا کردم و همراه سابقه بیمه اسکن کردم فرستادم رفت . راستی یادم رفت بگم که مدرک سو پیشینه رو هم دوباره ازم خواسته بودند اونم اسکن کردم . من ۲بار مدیکال و سو پیشینه دادم . ۳ بار هم فرم ۸۰ ، بازم خدا خیرشون بده که هر مشکلی بود بهم اطلاع میدادند . مخلص کلام اینکه ۲ روز بعد از اینکه این مدارک رو ایمیل کردم میلم رو که باز کردم یه ایمیل از دیاک داشتم . گفتم که یا ویزام رد شده یا ازم فرم ۱۲۲۱ رو خواستند که این به معنای اتمام کاره . همچین که نامه رو که به pdf بود رو باز کردم ۲ متر پریدم هوا!!!!! خودش بود ویزام صادر شده بود ، خیلی برام غیر منتظره بود آخه فرم ۱۲۲۱ رو هم نفرستاده بودم هنوز ! .

 ولی خوب شد که آخر کار دوباره ازم مدیکال و سو پیشینه رو خواستند چون الان حدود یکسال بهم فرصت دادند که وارد خاک استرالیا بشم. خیلیها عجله میکنند و زود اینها رو میفرستند اونوقت آخر کار بهشون مثلا ۳ ماه بیشتر فرصت نمیدند که برند، تو فرصت کم و با عجله مجبورن که خودشونو جمع کنند.

اینارو اینجا نوشتم که هم واسه خودم موندگار بشه و هرباری بیام سر بزنم هم برو بچه هایی سایت زیر آسمان استرالیا که قولشو بهشون داده بودم بیان بخونن یکمی نگرانیشون بر طرف بشه. موقعی که من کارمو شروع کردم سایت زیر آسمان استرالیا یه وبلاگ بود .هر روز بهش سر میزدم و تمام مطالبش حتی کامنتهایی که بقیه میگذاشتند رو میخوندم . همینجا از الهام و نیکی مدیران این سایت تشکر میکنم . بنظرم خیلی بهتر از وکیل بهم کمک کردند.

بالاخره ویزام

اومد..........هوراااااااااااااااااا

There was a shopping center where guys could go and choose their favorite wives. The building had 5 floors. The higher floors had ladies with better characteristics. But if you entered one floor, you would have to choose a lady on that floor and if you went up one floor you couldn’t come down again. Each person could use this facility just once.

Two guys decided to go to this shopping center to choose their favorite wives.

On the first door, it was written: “These ladies have jobs and cute babies”. “Better than not having a job or kids, but I want to see what they have on the other floors”, said one of the guys. So, they went to the second floor.

On the second door, it was written: “These ladies are beautiful. They have jobs with good salary and cute babies”. “hhmm… I’m wondering, what’s the third floor like”, said the other guy.

On the third floor door, it was written: “These ladies are beautiful. They have jobs with good salary and cute babies. They are good at cooking”. “I’m so tempted to see what they have up there” said one of them rushing to the forth floor stairs.

On the forth floor door, it was written: “These ladies are beautiful. They have jobs with good salary and cute babies. They’re good at cooking. They have great goals in life”. Both guys were so excited. One of them cried: “man! What there might be on the fifth floor?” They ran towards the stairs.

On the fifth floor, it was written on the door: “This floor is just to prove that guys are unsatisfiable. Thanks for your time. Have a good day 

بدبختی اینجاست که این طولانی شدن کار ویزا فقط مربوط به ایرانیها میشه و بقیه کشورها کماکان دوروبر همون یکسال و حتی خیلی زودتر ویزاهاشون صادر میشه !  آخه تا کی خفت و خواری؟

قوانین راهنمایی و رانندگی در استرالیا تفاوت های بسیاری با ایران دارند و همین تفاوت ها باعث بروز سردرگمی های زیادی برای مهاجرین ایرانی می شوند. جدول بندی و خط کشی خیابانها، علائم راهنمایی و رانندگی و بویژه قرارداشتن فرمان در سمت راست ماشین از بارزترین تفاوت هایی است که می توان نام برد. و از این رو تطبیق با شرایط جدید رانندگی ممکن است برای بسیاری از ایرانیان ماهها و شاید سالها به طول انجامد.

گرفتن گواهینامه رانندگی در استرالیا کار ساده ای نیست و با توجه به اینکه داشتن گواهینامه یکی از مدارک معتبر برای شناسایی فرد و همچنین رتق و فتق امور اداری است ، در نتیجه باید برای گرفتن آن هر چه زودتر اقدام کرد. عموماً ایرانیانی که پا به استرالیا می گذارند از قبل دارای گواهینامه ایرانی هستند.اما داوطلب باید بتواند از سد امتحان آیین نامه و آزمون شهر برآید تا بتواند گواهینامه کامل خود را دریافت کند.

در استرالیا همانقدر که گرفتن گواهینامه کار سختی است از دست دادن آن کار ساده ای است. برخلاف ایران که بهنگام تخلف، فقط جریمه رانندگی مجازات فرد متخلف است،‌ در استرالیا سیستم درجه بندی علاوه بر جرائم نقدی حاکم است. هر راننده حق دارد در طی ۳ سال تا ۱۲ نمره منفی در پرونده خود داشته باشد و چنانچه این حد نصاب را از دست بدهد گواهینامه رانندگی از وی سلب خواهد شد.

ثبت جرائم رانندگی در پرونده افراد مشکلات دیگری نیز به همراه دارد که مهمترین آن پرداخت بیشتر پول به هنگام بیمه کردن ماشین است. برخلاف ایران، در استرالیا به فردی که مرتکب تخلف رانندگی شود به نوعی به دیده مجرم بالقوه دیده می شود، بدین سبب شرکت های بیمه مبلغ بیشتری از فرد دریافت می کنند چون می دانند که زمینه ارتکاب تخلف در فرد قانون شکن بیشتر از دیگران است و ممکن است شرکت بیمه را در آینده مجبور به پرداخت خسارت نماید.

یکی از علائم راهنمایی و رانندگی جالبی که در بسیاری از بزرگراهها وجود دارد، تابلوی "‌مسیر اشتباه است، دنده عقب بروید" است. شاید کمتر ایرانی وجود داشته باشد که حتی برای ثانیه ای هم که شده در جهت عکس خیابان در استرالیا رانندگی نکرده باشد.

خدا رحم کنه .