خوب داشتم میگفتم که یکماه مونده بود به امتحان و هنوز مشکل ریدینگ و لیسنینگ داشتم ولی خوب راهشو پیدا کرده بودم حیف که زمان کم بود . اگه زمان داشته باشید بهترین کار اینه که یکسری کتاب بگیرید که شامل متن انگلیسی باشه و نوار /سی دی باشه خیلی بهتره ، گوش میدید و مینویسید / انقدر عقب وجلوش میکنید تا حداکثر اون چیزی رو که باید فهمیده باشید . عجله نکنید و یکم حوصله بخرج بدید و فوری نرید سراغ متن . هرچی که شنیدید بنویسید و سعی کنید که از نظر املایی هم درست بنوسید تا به رایتینگتون هم کمک بشه . بعدش برید سراغ متن و ببینید که اشکال کارتون کجا بوده هم از نظر املایی چکش کنید . اگه زمان کم دارید باید تکنیکی کار کنید چطوری ؟ اینو دیگه باید تو کلاس معلمتون بهتون یاد بده و یکمیش هم خودتون تجربه کنید. بنظرم مهمترین چیز اینه که اول خوب سوال رو متوجه بشید این از متوجه شدن خود لیسنینگ هم مهمتره . اگه سوال رو خوب بخونید بعضی از سوالها رو میشه بدون اینکه چیزی در موردش شنیده باشید بصورت منطقی و نسبت به سوالهای دیگه جواب داد / البته من این آخریها دیگه مثل موقعی که تازه دوچرخه سواری یاد گرفته بودم و خودمم هم نمیدونستم چطوری دوچرخه رو میروندم جواب لیسنینگ ها رو میزدم ! دست آخر اگه در مورد یک سوال  به هیچ نتیجه ای نمیرسیدم یکچیزی از خودم مینوشتم یا در مورد سوالهای چند گزینه ای اون جوابی که بلند تر بود رومیزدم چون اکثرا" طولانی تره درسته .موقع شنیدن فقط جواب سوال رو میشنیدم و بس چون سوال رو قبلش میخوندم و منتظر جواب بودم . مثلا اگه جواب یه اسم یا تاریخ خاصی بود منتظر اون کلمه میشدم . به استرس کلمات خیلی باید توجه کرد چون معمولا" اون کلماتی که مهمتره بلند تر هم تلفظ میشه ./خلاصه که باید تمرین کرد . اینو هم بگم که فیلم زبان اصلی دیدن و ... برای آیلتس و تو این زمان کم به هیچ دردی نمیخوره . بیخود وقتتون رو تلف نکنید .

اما ریدینگ تا اخر کار برام غیر منتظره بود . یکبار خوب میزدم یکبار بد ، خیلی هم تمرین میکردم و همش دنبال تکنیکهای کار بودم ولی خوب کاریش نمیشد کرد تو این مدت کم باید باش کنار میومدم. ریدینگ رو واقعا باید طولانی مدت کار  کرد بخصوص کسی که میخواد اکادمیک امتحان بده به این مفتیها نیست که ، باید ذهنتون مثل یک دیکشنری عمل کنه و لغت بلد باشید . چشمتون هم باید روی خطوط حرکت کنه و مکث نکنید تا زمان کم نیارید . من شروع کردم متنهای سنگین خوندن و چون زمانم کم بود کاری با لغاتی که نمیدونستم نداشتم . مثل لیسنینگ اول سوالها رو با دقت میخوندم و بعدش توی متن فقط دنبال جواب بودم . این کتاب  reading through intreraction 3  واقعا" متنهای سنگینی داره حیف که مثل خیلی از کتابها جواب سوالها رو آخرش نداشت . یکهفته مونده به امتحان کتاب کمبریج ۵ رو که تازه اومده بود گرفتم و با یکی از بچه ها نشستیم کار کردن ، متنهای آکادمیکشو حدود ۲۴ و جنرالشو حدود ۳۰ میزدیم . دونفری کار کنید که خیلی بهتره برای لیسنینگ میشه تنهایی کار کرد ولی ریدینگ بهتره که زمان بگیرید و تنها کار نکنبد /  برای همه چهار تا اسکیل خودتون رو لای منگنه بگذارید و زمان رو حتی درتمرینها هم دست کم نگیرید .

دیگه وقت تموم شد و باید میرفتم امتحان میدادم . تقریبا" از ۶ مطمئن بودم بجز ریدینگ ! اسپیکینگ رو که حسابی استاد کرده بودم و روی ۷و۸ حساب میکردم رایتینگ رو هم همینطور ، آخرین امتحان آزمایشی که دادم overall ۷ شدم . 

پست بعدی از خود امتحان آیلتس مینویسم 

دوستانی که تازه استارت کارو زدن خیلی سوال دارند ، من خودم اولش دربدر یکی بودم که این قضیه آیلتس رو برام روشن کنه . دفعه اول که یکی رو دیدم که تو امتحان آیلتس شرکت کرده کلی ذوق زده شدم و باولع تمام شروع کردم سوال پیچش کرن ! بگذریم ، میخوام جریان خودم رو بنویسم و اینکه چطوری میشه نمره دلخواه آیلتس رو گرفت . البته این پست به تقاضای شما دوستان نوشته میشه که امیدوارم بدردتون بخوره.

آیلتس چی دیگه ؟ چطوری باید شروع کرد؟ چقدر طول میکشه دورش؟ روزی چند ساعت؟ چه کتابهایی باید خوند؟ لیسنینگ رو چیکار کنم؟ غلط املایی ها رو چیکار کنم ؟ و..... اصلا" میشه تو این مدت کم؟

اینها سوالهایی بود که من چهار ماه قبل از اینکه سر امتحان آیلتس بشینم دنبال جوابش بودم. حدود دوسال میشد که از زبان دور بودم ، کتابهای intrechange رو در یه موسسه زبان خونده بودم . کلاسهای آیلتس من با این پیش زمینه شروع شد . بنظرم این سه تا کتاب رو هر کی تموم کرده باشه تقریبا" همه چیز رو در مورد قواعد زبان و مکالمه در حدی که از پس اموراتش بر بیاد میدونه اینا رو میگم که براتون روشن بشه من در چه حدی بودم که شروع کردم به آیلتس خوندن. با یه امتحان سطح نشستم سر یه کلاس preielts که حدود یک ماه و نیم طول کشید و کتابهای reading through intreraction 2 , test your listening , listen here رو تموم کردیم  برای اسپیکینک هم بصورت فری دیسکاشن بود . مقدمات پاراگراف نویسی هم بود که چون کلاسها چهار روز در هفته بود هفته ای چهار تا پاراگراف ۱۵۰ کلمه ای مینوشتم و استاد هم تصحیح میکرد. روزی سه چهار ساعت هم خودم تو خونه تمرین میکردم و لغت حفظ میکردم تا اینکه وارد خود دوره آیلتس شدیم که کلا" دو ماه و ده روز طول کشید . ماه اول اسپکینک همونطور گذشت ولی اون سه تای دیگه خیلی تغییر کرد ، میشه گفت هر جلسه یه امتحان آیلتس میدادیم سوالها هم بصورت جزوه زیراکس شده بود که استاد میگفت نمونه سوال امتحانهای قبلی آیلتسه و کتابهای کمبریج و ... همین کتابهایی که از آیلتس بصورت رنگ و وارنگ تو بازار هست همشون هم با یکم پس و پیش یکیه. رایتینگ هم بصورت essay بود که باید یه متن حداقل ۲۵۰ کلمه ای رو با سازمان بندی خودش تو خونه مینوشتیم . خلاصه اولش کار خیلی مشکل بود من با خودم میگفتم یعنی میشه ۴.۵ بیارم؟ !

خدمت دوستان عرض شود که همه چیز بستگی داره به اراده خودتون ، استاد میگفت که چون شما برای ویزای کار نمره میخوایند کلاس طوری تنظیم شده که شما ۵ رو بیارید ولی خوب من تصمیم گرفتم که بزنم تو گوش ۶ و از کارم استعفا دادم و دو ماه آخر رو چسبیدم به آیلتس ، بمعنای واقعی کلمه خر خون !

یکماه بعد هم گذشت و من همچنان با نمرات خراب ولی با امیدواری تمام ادامه دادم . از بابت اسپکینگ خیالم راحت بود چون که سه نفر بودیم که بعد کلاس حدود سه ساعت باهم تمرین میکردیم و در حد ۶ نمره امتحان آزمایشی داشتم . رایتینگ هم مرتب مینوشتم و خیلی پیشرفت کرده بودم بخصوص از لحاظ زمان که خیلی مهمه، باور کنید یک ماه قبلش که تازه پاراگراف نویسی رو شروع کرده بودم ۲ ساعت به یک پاراگراف ۱۵۰ لغتی ور میرفتم آخرش هم کلی ایراد داشت ولی این آخریها دیگه غمم نبود  هر موضوعی که استاد میداد ۴۵ دقیقه ای یه مقاله ۳۰۰ کلمه ای براش مینوشتم با اشکالات کم ، باورم نمیشد چونکه حتی به فارسی هم یه همچین مقاله هایی بخوای بنویسی کلی طول میکشه ولی انگار انگلیسیش راحت تر بود !  البته به این مفتیها هم نیست که فکر کنید ها، خیلی باید زحمت کشید . فقط مونده بود لیسنینگ و از همه بدتر ریدینگ که تا اون روز آخر هم خیالم بابتش راحت نبود. حالا با این دوتا ظرف مدت کمتر از یکما چیکار کردم بماند برا پست بعد که زیاد هم طولانی نشه . 

راستشو بخوایند من مدتیه که دور این ویزای کارو تعطیلات رو خط کشیدم . نه بخاطر اینکه ممکنه معایبی داشته باشه ؛ هرچی بالا پایین کردم دیدم وقتی میتونم برا ویزای دائم اقدام کنم درست نیست که با موقتی برم . اولش اصلا" قصد رفتن و موندن رو نداشتم گفتم دوسه سالی میرم خودش یه تجربه ای میشه واسه زندگیم اگر هم به دلم چسبید دائمیش میکنم . حرف این خانومه تو کاریابی برام حجت شده بود ؛ هی تعریف میکرد از این ویزا و از من که با این شغلی که دارم میتونم ویزا رو تبدیلش کنم و..........خلاصه گذشت و بعد امتحان آیلتس یکدفعه نظرم عوض شد؛ شاید نتیجه امتحان هم در تصمیم من اثر کرده بود چون من داشتم برا 4.5 میخوندم و نتیجه خیلی بهتر از اونی که فکر میکردم شد نهایتش گفتم معجره بشه 5 میارم چون ریدینگه خیلی حالمو گرفته بود ولی خوب واقعا" معجزه شد و از 6 هم که برا مهندسی لازمه زد بالا . مدتی هم بود وبلاگ برو بچه های مهاجرت رو میخوندم و چشم و گوشم باز شده بود . یه جمع بندی زدم دیدم امتیارم میشه 140 و دیگه افتادم دنبال جمع کردن مدارک که اولش فکر میکنی خیلی راحته ولی یک ماهی طول کشید تا جمع و جورشون کردم این چند روزه تعطیلی عید فطر هم که بگذره به امید خدا پستشون میکنم بره .

فقط یه چیزی یکمی نگرانم میکنه ؛ من هرچی برسی کردم دیدم هیچ احتیاجی به وکیل ندارم همه پروسه کار رو واضح دیدم اگر هم احیانا" سوالی پیش میومد ایمیل میزدم به مرکز اسسمنت. بچه های وبلاگ نویس هم که همشون با همدیگه کار یه وکیل ماهر رو میکنند و بی منت جوابم و میدادند ( البته بعضیاشون) حالا که میخوام پستشون کنم هی با خودم میگم نکنه فوت کوزه گری رو یادم رفته باشه و کارم خراب بشه !....

من نمیخوام مسیر این وبلاگو کلا" عوض کنم و هنوز هم به ویزای کاروتعطیلات تعلق داره چون هر چی باشه اگه کار مهاجرت خودم هم درست نشه با ویزای کار میرم . فقط دوستانی که با این ویزا میرن یکم کم لطف تشریف دارند و ما رو از وضعیت خودشون و این ویزا باخبر نمیکنن . بابا خدا رو خوش نمیاد؛ میدونم که سرتون خیلی شلوغه و الان هم فصل پشم چینیه ( شوخی ) ولی خوب فکر حال تازه کارها رو هم بکنید.